เรื่องเว็บบอร์ด รนม.อ่ะ มันจะอะไรกันนักกันหนา

การที่สมาคมฯไปทำ เว็บใหม่เหตุผลง่ายๆคือ สมาคมฯไม่มีอำนาจใดๆในการจัดการเว็บบอร์ดนี้ตั้งแต่แรก ทั้งหมดของเว็บตั้งแต่เริ่มจนวันนี้คืออยู่ในมือของadminแต่ผู้เดียว

ถาม ง่ายๆ...เว็บสมาคมฯ แต่สมาคมฯควบคุมการทำงานของผู้ดูแลเว็บไม่ได้ มันจะทำงานกันได้หรอ มีการปิดเว็บบอร์ดหลายครั้งจากadminคนนี้ โดยที่สมาคมทำอะไรไม่ได้ เพราะไม่มีอำนาจในการจัดการได้แต่ยืนตาปริบๆ ทำตามข้อเสนอที่adminต้องการ

 

เราได้รับการสมัครใจจาก adminคนนี้เข้ามาทำเว็บสมาคมฯ เพื่อเป็นช่องทางในการรวบรวมศิษย์เก่ามางาน 30 ปี "สมัครใจ"นะ เพราะการเข้ามาทำงานสมาคมฯไม่ว่าจะเป็นกรรมการสมาคมฯ หรือ กรรมการจัดงาน ไม่มีใครได้อะไร มันคือความเต็มใจที่จะทำเพื่อรร.ของเรา

เราก็คิดว่าadminคนนั้นก็คงเหมือนกัน แต่มันไม่ใช่

การทำงานไม่ราบรื่น สมาคมฯกำหนดอะไรไม่ได้ แม้กระทั่งฐานข้อมูลทั้งหลาย adminมีสิทธิ์เข้าถึงคนเดียว

สมาคมฯพยายามแก้ปัญหามาตลอด 1 ปี พยายามเสนอข้อตกลงที่รับได้ทั้ง2ฝ่าย แต่ก็ไม่เป็นผล

adminคน ดังกล่าวแสดงความเป็นเจ้าของเว็บแต่เพียงผู้เดียว ด้วยการปิดเว็บบอร์ด ปลดกรรมการสมาคมออกจากการเป็น moderator modนะไม่ใช่adminร่วม กรรมการสมาคมฯมีสิทธิแค่ลบ/ย้ายกระทู้เท่าันั้น แถมนึกจะตั้งใครมาดูแลเว็บก็ตั้ง ไม่ได้อยู่ในดุลพินิจของสมาคมแม้แต่น้อย



มติ ใดๆของกรรมการฯไม่มีผลบังคับใดๆกับadminคนนี้เลย อย่าลืมว่าสมาคมฯเป็นองค์กรนิติบุคคลนะ ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นมา สมาคมฯคือผู้รับผิดชอบ ไม่ใช่admin

เมื่อหาทางออกที่เหมาะสมไม่ได้ มันผิดด้วยหรือที่สมาคมฯต้องการมีเว็บไซด์ที่สามารถจัดการดูแลได้เองอ่ะ

ไม่ได้เป็นการเสร็จนาฆ่าโคถึก เสร็จศึกฆ่าขุนพลแต่ประการใด ไม่มีใครเกลียดใครเพราะเรื่องส่วนตัวอย่างที่พยายามอ้างถึง

เว็บ ของสมาคมฯมีหน้าที่คือเป็นเครื่องมือให้ข่าวสารข้อมูลของสมาคมศิษย์เก่า อย่างเป็นทางการ เป็นแหล่งพบปะของศิษย์เก่า ฉันมองแค่นั้น ไม่เคยคิดว่าต้องมาแบ่งเว็บชั้นเว็บใคร ทุกคนมีสิทธิที่จะเข้าเว็บไหนก็ได้ ไม่แปลก

 

ดังนั้นอย่าพยายามมองว่าใครแกล้งใคร ใครเกลียดใครเลย มันไม่มีประโยชน์หรอก อย่าเอาบุคคลเข้ามาเกี่ยวกับสมาคมฯ เกลียดใครไปด่าคนนั้น ไม่ใช่ด่ากราด เพราะทุกคนมีสิทธิ์ออกความคิดเห็นได้ แยกให้ออก

 

ใครที่บอกว่ารักรร. ก็อย่ารักแต่ปาก ถึงไม่ได้ช่วยอะไร ก็อย่ามาทำลายความรักรร.ของเราด้วยการแบ่งข้างเลย เวลาบริโภคข่าวสารพยายามใช้สมองพิจารณาบ้าง ไม่ใช่ว่าฉันสนิทกะใครก็เชื่อเขาทั้งหมด มันเป็นธรรมดาที่คนเรามักจะเล่าเรื่องในมุมมองของตัวเองทั้งนั้น

 

กว่าจะกลับมาเจอกันได้นี่ มันนานเหลือเกิน แต่เจือกมาจากกันเพราะเรื่องแค่เนี้ยะ มันเฮงซวยจริงๆ